Þakkir
Mikil tíðindi hafa orðið þegar sigursælasti leiðtogi jafnaðarmanna á Íslandi Ingibjörg Sólrún Gísladóttir lætur nú af forystu í Samfylkingunni. Við þær aðstæður fyllist maður trega – og miklu þakklæti.
Ingibjörg Sólrún markaði djúp spor í íslenska stjórnmálasögu því hún var fyrsti leiðtogi sameinaðra jafnaðarmanna í landinu. Þegar ég var að stíga mín fyrstu skref í pólitík fyrir rúmum tuttugu árum voru vinstri menn dreifðir í marga flokka og hlutskipti okkar var sífellt að ota málum fram eftir veikum mætti, án nauðsynlegrar samstöðu og heildarsýnar. Það var fyrst við valdatöku Reykjavíkurlistans 1994 sem við skynjuðum kjölfestuhlutverk jafnaðarmanna við stjórnartaumana – og enginn leiðtogi okkar hefur farið öruggari höndum um þá tauma en Ingibjörg Sólrún. Við horfum í dag aftur með stolti og þakklæti til þeirra tíma þegar hún lagði íhaldið í Reykjavík í þrígang og við fundum á ný þann samstarfstakt sem dugði okkur til að koma Samfylkingunni á fót. Það var ekki síst reynslan úr Reykjavíkurlistanum sem sameinaði hugi jafnaðarmanna í ólíkum flokkum og gerði okkur kleift að ganga saman til þeirrar nýju sköpunar.
Ingibjörg Sólrún var ótrúlega kraftmikil í kosningabaráttunni fyrir kosningarnar 2007 og sneri þar slakri stöðu í góðan varnarsigur á stuttum tíma. Hún leiddi flokkinn til verka í ríkisstjórn sem naut yfirgnæfandi fylgis flokksmanna og var mynduð um þær úrbætur í velferðarmálum sem lofað var í kosningabaráttunni 2007.
Þegar efnahagskerfið hrundi brast heilsa Ingibjargar Sólrúnar á sama tíma. Hún sýndi ótrúlega elju og dugnað og var fyrr en varði á ný tekin við stjórnartaumum. Mikilvægasta verkefni fyrstu vikna eftir hrun var að berjast við þau einangrunaröfl í Sjálfstæðisflokknum sem vildu hafna samvinnu við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn, segja landið úr lögum við umheiminn og hlaupast frá ábyrgð á skuldbindingum sem stofnað hafði verið til í öðrum löndum. Í þessari baráttu var Ingibjörg Sólrún í fylkingarbrjósti og ég er þakklátur fyrir að hafa fengið að vinna við hlið hennar í þessum málum, þegar tryggð var samvinna okkar við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og fundnar voru leiðir, í samvinnu við nágrannaríki okkar, til að takast á við þær skuldbindingar sem óvarkárir bankamenn höfðu dembt á þjóðina.
Það er ógæfa þessarar þjóðar að verða fyrir tvöföldu höggi: Að um leið og efnahagshrunið varð skyldi heilsa Ingibjargar Sólrúnar bresta. Engan leiðtoga veit ég um sem hefði verið betri til að leiða þjóðina við þær erfiðu aðstæður, ef heilsufar og þrek hefði leyft. En eins og svo oft í lífinu verðum við af æðruleysi að sætta okkur við þær aðstæður sem okkur eru búnar. Það æðruleysi sýndi hún í dag, ásamt því hugrekki sem einkennt hefur allan hennar stjórnmálaferil. Við í flokknum þurfum að reyna að fylgja því fordæmi og vinna okkur saman úr þeirri stöðu sem upp er komin.